Conditiemeting NEN 2767

O-Prognose is gereed voor de NEN 2767:1:2:4

Conditiemeting volgens NEN 2767 is een instrument om de kwaliteit van bouwdelen en gebouwen te meten. Met een conditiemeting wordt de technische staat van een gebouw of bouwdeel meetbaar gemaakt en uitgedrukt in een zespuntsschaal .

De basis van een conditiemeting is het kwalificeren en het kwantificeren van gebreken van bouw- en installatiedelen. Als de methode goed wordt toegepast, zijn de uitkomsten bij alle inspecteurs gelijk; het maakt niet uit wie de inspectie uitvoert.  Met de inbreng van de inspecteur wordt de vastgoedbeheerder of – manager in staat gesteld het levensloopproces van gebouwen naar kosten, tijd en kwaliteit te beheersen.

Het resultaat van de conditiemeting is een conditiescore. Een bijbehorende registratie van gebreken en kenmerken van gebreken. De meetresultaten helpen meerjarenonderhoudsplanningen op te stellen.

NEN 2767:1 Methodiek

De conditiescore van bouw- en installatie-delen wordt weergegeven op een zespuntsschaal. Hierbij is Conditiescore 1 de nieuwbouwstaat en Conditiescore 6 zeer slechte staat van onderhoud. Van alle onderhoudsgevoelige elementen wordt de conditie (voor onderhoud) bepaald. Hierbij worden gebreken die onderhoud behoeven nauwkeurig geregistreerd. Daarnaast kunnen onderhoudsbudgetten worden onderbouwd. Tegelijk maakt dit dat je de gevolgen van het niet onderhouden op het juiste moment ook kunt aantonen. De conditiemeting is zo een belangrijk instrument voor vastgoedbeheer en vastgoedbeleid. Je communiceert in alle gevallen over de (gewenste) technische kwaliteit. Juist daarbij zijn heldere, uniforme en eenduidige afspraken gewenst.

O-Prognose is eind 2004 geschikt gemaakt voor conditiemetingen conform de nieuwe NEN2767 norm. O-Prognose is een onderhoudsprogramma dat wijzingen in deze NEN 2767 nauwkeurig volgt.

pdficoon_klein Voorbeeldrapport-onderhoudsplan-voor-installaties-NEN-2767 (pdf)

NEN 2767:2 Gebrekenlijsten

Deel 1 van NEN 2767 legt de methodiek vast. Deel twee -NEN 2767:2 -geeft de gebrekenlijsten voor de belangrijkste bouw- en installatiedelen. Denk aan het dak, de fundering, de verlichting, de riolering, de vloerafwerking, de afwerking van binnen- en buitenmuren, het schilderwerk en de installaties. De gebrekenlijsten bevatten gebreken voor bouw- en installatiedelen gecategoriseerd naar belang en zijn opgebouwd volgens de NL-SfB.

De NEN 2767 biedt een duidelijke methode om de feitelijke toestand van bouw- en installatiedelen op een objectieve en eenduidige wijze vast te leggen. De standaard gebrekenlijsten zijn een belangrijk onderdeel van deze methodiek en volgens een vast raamwerk opgezet met vermelding va de mogelijke gebreken van bouw- of installatiedelen. De gebrekenlijsten voor belangrijke bouw- en installatiedelen zijn vastgelegd in de norm NEN 2767-2. Bij het opstellen van de norm zijn deze uitgangspunten gehanteerd:

  • De gebrekenlijsten bieden een stevige waarborg voor de eenduidigheid van de conditiemeting.
  • Alle gebreken zijn visueel of met eenvoudige hulpmiddelen herkenbaar voor een inspecteur.
  • De gebrekenlijsten leggen de feitelijke toestand vast van bouw- en installatiedelen.
  • Die registratie is de basis voor het opstellen van onderhoudsplannen.
  • De gebrekenlijsten stellen het belang vast van de waargenomen gebreken.

Conditie aggregatie

Deel 1 van de NEN 2767 (2011) bevat ook  de methodiek voor de berekening van de geaggregeerde conditiescore van een gebouw of complex.

In NEN 2767-1 wordt de geaggregeerde conditiescore gedefinieerd. De geaggregeerde conditiescore is een gewogen waarde [conditie-index] op bouwwerk- of complexniveau die wordt gebruikt voor het op hoofdlijnen bewaken van de ontwikkeling van de kwaliteit van het vastgoed. Ook biedt deze waarde de mogelijkheid bouwwerken te vergelijken. De geaggregeerde conditie van een bouwwerk komt tot stand door het modelmatig samenstellen van  conditie-index uit de conditiescores van de verschillende bouw- en installatiedelen. De mate waarin de verschillende conditiescores meewegen kan organisatiespecifiek worden bepaald.

NEN 2767-4 Infra

De norm NEN 2767-4 is een methodiek om de conditie van infra objecten op een eenduidige wijze te bepalen.

  • Krachtig hulpmiddel voor het beheer van infrastructuur
  • Objectief en praktisch toepasbaar
  • Geeft inzicht in actuele onderhoudssituatie
  • Geschikt voor budgetteren, plannen en prioriteren van onderhoud aan objecten
  • Handig hulpmiddel bij conditiesturing, waaronder contracten om prestaties vast te leggen.

De Methodiek

De norm NEN 2767-4 is een methodiek om de conditie van infrastructuur op objectieve en eenduidige wijze te bepalen en bestrijkt de volgende sectoren:

  • Natte en droge civieltechnische kunstwerken
  • Waterbouwkunde
  • Wegenbouwkunde
  • Elektrotechniek en werktuigbouwkunde
  • Cultuur- en groenvoorzieningen

De norm bestaat uit 2 onderdelen, de methodiek en de gebrekenlijsten voor infrastructuur:

NEN 2767-4-1 Methodiek voor conditiemeting van infrastructuur
De methodiek voor conditiemeting van infrastructuur (NEN 2767-4-1) beschrijft de werkwijze om te komen tot een uniforme uitspraak over de technische staat van infrastructurele werken, registratie van gebreken staat hierbij centraal.

NEN 2767-4-2 Gebrekenlijsten voor conditiemeting van infrastructuur
De gebrekenlijsten zijn overzichten van de gebreken die kunnen voorkomen in infrastructurele werken en zijn hiërarchisch opgebouwd:

  • Beheerobjecten (bijv. kanalen)
  • Elementen (bijv. vaarwegmarkering)
  • Bouwdelen (bijv. baken en sectorlicht)
  • Materiaalsoorten (bijv. hout of kunststof)
  • Gebreken (bijv. houtrot of bevestiging ontbreekt)

Kijk hier voor screenshots van een conditiemeting 2767.